Προσεχείς αγώνες
Τελευταίοι αγώνες
Αρθρογραφία για το Μουντιάλ
Μια ιστορία για το Μουντιάλ
Αν ψάξει κανείς να βρει τις ανθρώπινες δραστηριότητες που συγκεντρώνουν ταυτόχρονα και σε παγκόσμια κλίμακα το ενδιαφέρον των ανθρώπων, δύσκολα θα μπορέσει να εντοπίσει οποιαδήποτε που να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου. Με το πέρασμα των χρόνων, το Μουντιάλ, κατακτά όλο και πιο κεντρική θέση στη ζωή των κοινωνιών, σε κάθε χώρα, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής του. Ίσως, το γεγονός ότι διεξάγεται κάθε 4 χρόνια, βοηθάει σε αυτό, καθώς κάνει τη χρονική περίοδο διεξαγωγής του λιγότερο συνηθισμένη. Πέρα από τις αμέτρητες κοινωνικές δραστηριότητες που σχετίζονται με αυτό, τις προσωπικές και συλλογικές αναμνήσεις που δημιουργούνται, ολόκληρη η κοινωνία, σε κάθε μέρος του κόσμου, μοιάζει να μεταμορφώνεται για αυτή την περίοδο. Φυσικά, οι οικονομικές δραστηριότητες, μέσα σε ένα σύνολο αλληλοσυνδεόμενων ευκαιριών, περιστρέφονται γύρω από την κεντρική αυτή διοργάνωση. Οι δρόμοι, οι επιχειρήσεις επισιτισμού, τα καταστήματα ιματισμού, γεμίζουν με τα χρώματα από τις σημαίες όλου του κόσμου, αλλάζοντας τελικά και την όψη των πόλεων, των τόπων που ζουν οι άνθρωποι. Καμία άλλη διοργάνωση δεν καταφέρνει στις μέρες μας να αλλάξει σε τέτοιο βαθμό την όψη των πόλεων - οι Ολυμπιακοί Αγώνες συνήθως μεταμορφώνουν μόνο την πόλη ή τη χώρα που τους διοργανώνει, αλλά ποτέ ένα γεγονός που συμβαίνει στην Αμερική δεν αλλάζει την όψη των δρόμων μιας ασιατικής ή ευρωπαϊκής πόλης. Με αυτή την έννοια, το Μουντιάλ δε μπορεί να...
Η φωτογραφία της νέας ιστορίας του fútbol
Στις 30 του Ιούλη του 1930 η Ουρουγουάη και η Αργεντινή συναντήθηκαν στον πρώτο τελικό της ιστορίας του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Η αναμέτρησή τους ήταν έτσι κι αλλιώς ιστορική, ωστόσο η πρώτη απονομή του τροπαίου Jules Rimet δεν ήταν το μοναδικό και ίσως όχι το πιο θεμελιώδες στοιχείο που χαρακτηρίζει εκείνη την αναμέτρηση. Η συνάντηση αυτών των δύο εθνικών ομάδων ήταν μια αποτύπωση της ιστορικής εξέλιξης του ποδοσφαίρου, μιας εποχής που από διαδιδόμενο βρετανικής προέλευσης χόμπι γινόταν τρόπος έκφρασης της κάθε κουλτούρας πάνω στο χορτάρι και ανάμεσα σε τέσσερις γραμμές από ασβέστη. Η δεκαετία του 1920 ήταν θεμελιώδης για την ανάπτυξη του λατινοαμερικανικού ποδοσφαίρου. Το παιχνίδι που είχαν μεταφέρει οι Άγγλοι άποικοι μερικές δεκαετίες νωρίτερα είχε τη σφραγίδα τους, την πολιτισμική τους υπογραφή, τη μεταφορά της δικής τους νοοτροπίας. Από τα τέλη του 19ου αιώνα τα καράβια της βρετανικής αυτοκρατορίας άφηναν χιλιάδες μέτοικους στα λιμάνια της ηπείρου, το 1880 το 20% των βρετανικών επενδύσεων γινόταν στη Λατινική Αμερική, το 1890 περίπου 45000 Βρετανοί ζούσαν στο Buenos Aires, ενώ αντίστοιχα μεγάλες κοινότητες είχαν στο São Paulo, το Rio de Janeiro, το Montevideo, τη Lima και το Santiago. Τα ίδια καράβια άφησαν και το ποδόσφαιρο, το football, που έγινε μια ασχολία της μεσαίας τάξης, που συγκινούνταν από τις συνήθειες των ευρωπαίων εύρωστων μετοίκων, οι οποίοι σε πολλές περιπτώσεις θεωρούσαν εαυτούς και θεωρούνταν από...
Ο θάνατος και η γέννηση ενός παιχνιδιού
Στις 5 Ιούλη του 1982, ένα ηλιόλουστο απόγευμα, οι εθνικές ομάδες της Βραζιλίας και της Ιταλίας θα βρίσκονταν αντιμέτωπες στο Estadi de Sarrià της Βαρκελώνης (τότε έδρα της Espanyol) προκειμένου να διεκδικήσουν την πρόκριση τους στα ημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Το παιχνίδι εκείνο, που έχει καταγραφεί στις ποδοσφαιρικές βίβλους με διάφορα ονόματα, αποτέλεσε ιστορικό ορόσημο του σπορ. Ο τρόπος που διεξαγόταν τότε το Παγκόσμιο Κύπελλο είχε 2 φάσεις των ομίλων. Αρχικά οι 24 ομάδες χωρίζονταν σε 6 ομίλους από τους οποίους προκρίνονταν οι 2 πρώτες, για να δημιουργηθούν 4 νέοι όμιλοι των 3 ομάδων, με την πρώτη κάθε ομίλου να αγωνίζεται στα ημιτελικά. Έτσι, αν και η αναμέτρηση της Ιταλίας και Βραζιλίας είχε χαρακτήρα προημιτελικού, καθώς όποιος κέρδιζε θα προκρινόταν στην επόμενη φάση, στην πραγματικότητα ήταν το 3ο παιχνίδι του 3ου ομίλου του 2ου γύρου, στον οποίο συμμετείχε επίσης η Παγκόσμια Πρωταθλήτρια Αργεντινή, στην παρθενική συμμετοχή του Diego Armando Maradona σε Μουντιάλ. Η Βραζιλία, μετά την επίδειξη της απόλυτης υπεροχής της στο Μουντιάλ του 1970, που μπόρεσε να συμβεί και λόγω των ιδιαίτερων συνθηκών του μεγάλου υψομέτρου στο Μεξικό και τους μεγαλύτερους χώρους που η συνθήκη αυτή δημιουργούσε στο γήπεδο, έμεινε προσκολλημένη σε ένα παιχνίδι που περιείχε πάρα πολλές ατομικές ενέργειες και εμπνεύσεις, με την συμπερίληψη πολλών ταλαντούχων παιχτών, κυρίως στη μεσαία γραμμή. Παίζοντας με ένα σύστημα που ήταν 4-2-2-2,...
Το “θαύμα της Βέρνης”
Στις 4 Ιούλη του 1954, διεξήχθη στη Βέρνη της Ελβετίας ο τελικός του 5ου Παγκοσμίου Κυπέλλου της FIFA. Στον αγωνιστικό χώρο και υπό τα βλέματα 62,500 θεατών, παρατάχθηκαν δύο ομάδες που είχαν τους δικούς τους λόγους για να πανηγυρίσουν την κατάκτηση της κορυφής του ποδοσφαιρικού Έβερεστ. Από τη μια μεριά η Ουγγαρία, σε μια μυθική εποχή, κατά τη διάρκεια της οποίας αποτελούσε αναμφίβολα ό,τι πιο σύγχρονο και πιο ισχυρό υπήρχε στο ποδοσφαιρικό στερέωμα. Οι Ούγγροι είχαν κερδίσει 2 χρόνια νωρίτερα το ποδοσφαιρικό τουρνουά της Ολυμπιάδας του Ελσίνκι, που ακόμα τότε θεωρούνταν μία από τις μεγάλες διοργανώσεις του σπορ. Όμως δεν είναι ότι απλά κέρδιζαν, οι Ούγγροι εκείνης της εποχής, που είχαν χτιστεί πάνω στις βάσεις που έθεσε ο Jimmy Hogan προπολεμικά και μεσοπολεμικά, ήταν μια μηχανή καινοτομίας, την οποία είχε πλέον αναλάβει ο Gusztáv Sebes. Από την άλλη μεριά, η Δυτική Γερμανία είχε μια μοναδική ευκαιρία, μέσα σε λιγότερο από 10 χρόνια από την λήξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, να κατακτήσει μια μεγάλη νίκη σε ένα διεθνές τουρνουά, απαραίτητη ως γόητρο για την ανάκτηση της εθνικής αξιοπρέπειας. Οι Ούγγροι που είχαν τότε μια γενιά που διέπρεψε στα ευρωπαϊκά γήπεδα και σε διασυλλογικό επίπεδο και αργότερα ως προπονητές, είχε αναπτύξει ένα αρκετά ελκυστικό παιχνίδι που βασιζόταν στις γρήγορες πάσες σε απόσταση περίπου 15 μέτρων, οι οποίες κάλυπταν όλο το χώρο του...
Φόρτωση επεισοδίου...
